02- Düz

-

 Gerçekliğin ne olduğuna dair büyük merakımın sonucu kendimi yola vurduğum yaşlardaydım. Hayır, sizi yanıltmasın ilk baştaki amacım; sadece rockn rolla bezenmiş poseidon kanımın beni ittiği tehlikeli sularda yüzmekten başka bir şey değildi. Herkes o dönem sepya kullanıyordu, savrulmadan dümdüz gidiyordu ve dahi birbiri hakkında meraka sahiptiler. Yolun en kısa tanımı; sonradan bulduğun kendin, aslında varolan halindir. Bu yüzden öznelliğiyle beraber tadı farklıdır. Yıldızlı bir gecede kumsalda kalan son şarabını düşünenlerle gökyüzündeki bir kaymayı takip edenler arasındaki fark; sonucunda ulaşılan gerçekliği de değiştirebilir. Bu noktada tasarladığım fikirlerin ışığında diyebilirim ki; her uçuştan geriye kalan kanıtsız imajlar, ruhun derinlerindeki keşifler ve üç aşağı beş yukarı bildiklerinin rezonans yapan bir keman teli gibi gidip gelmesidir.


İşte yoldan bana kalanlar bunlar oldu. Kendimi tam anlamıyla tezahür ettiğimde bir manzaranın dibinde müphem bir bilgiyle varolan her şeyin sanal olduğunu, insan tamamiyle özgür bir iradeden yaratıldıysa da; evrimleşmesiyle bunun gerilimine dayamayarak -tamamen- illüzyon içerisine kendini bile isteye hapsettiğini tahmin ediyorum. Çünkü çoğu zaman bir bardaki çığlıklar altındaki eğlenceye, elimdeki 200 liraya ve işe giderken gördüğüm suretlere yabancılaşıyorum. Kendime bile yabancılaşıyorum. Aynaya dik dik baktığımda gördüğüm yüzle, aynadan bana bakan yüzün arasında bir fark görmüyorum. Nasıl emin olabilirim ki aynada yaşayanın ben olmadığından? 


-Bunlar ahmakça gelebilir. Ki amacım izah değil itiyaddan ötürü ifadedir

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

04-Evrene Fısıldadığımız

-
Sesim yankılınıyor. Uzak bir dağa sakince, kızara,bağırarak ya da gülümseyerek bir dileğimi söylüyorum. Geriye geliyor. Bir dağda sesine mahsur  kalıyorsun.. Uzun bir bekleyiş halinin almasının ardından bir rehavet çöküyor. Soruyor: İnsan kendi sesine dayanacaksa, neden bir ele biçim vermek ister.? Nedir kavranışı baharın, sıcaklığın ya da soğuk meyvelerin?  Zaman geçtikçe  içinden bir gül doğuyor. Barastasia'ya özgü. İşte bu yeni doğan gül, bahara ilham oluyor. Binlerce arıyı besleyen bahara. Suyun hızlı akmasını sağlayan, güneşi yavaşlatan -ve ayakların kumsalda. Artık biliyorsun bastığın toprağı; bu varlığında ilgilenmen gereken yer. Gülün de bittiği. Kim uçmak isterse üstünden bu diyarın -elbette ki sonsuzdur varlığımızın paylaşımı- serbesttir. Biçimler özgürlüğüne kavuşmuştur. Kelimeler bile olduğu gibidir -yanlışı doğrusu aranmaz- Kahkahalar atılır karnı ağrıtan. Gözleri yaşartan hikayeler anlatır. Ve eski bir şarap içilir iki memenin arasından. -Neden- diye sormakt...
Devamı

01-Akış

-
 Büyük bir günaha girerken bacaklarında dolaşan ahlak, medeniyetlerin saçlarını doladığı ülkeler, saçma sapan bir serinlik ve yerler ıslak. Ağzına dolanmış bilmeceler hep susulan sinematik kaygılar sigaramı bile doğrudan yalnızlığa üflüyorum. Şiddetli çarpışmalardan arda yalın ayak bir toprak dokunuşu kalıyor. Uçuşan kuşların sesiyle kim bilir hangi metafizik gerçeği birleştiriyorsun. Apaçık olan mantık mı yani? Kulelerden düşüyorum, iki memenin arasına. Bu kadar mı sorumluluk veriyorsun bana? Şimdi sistemin içinden bir gramafon alarak kaçmak istiyorum. Bütün uzak öpüşlere çatlak dudaklar, paluze tenler, müphem saltolar. Karanlıkta dişlerin bir köpek kadar keskin. Bir masalın içinde, hem geçmişin hem geleceğin arafında bir uykunun son notasındasın. Bildiğin bu düş. Hiçbir şey bir yaprağın sahiden düştünüğünü kanıtlayamaz. Buna soyundun.
Devamı

06-Paris

-
  Paris                                                  2017 yılının Aralığında Paristeydim. Xmas'da.  Şu videodan sonra kendimle geçen konuşmayı hatırlıyorum. Dün gibi hatırlıyorum. Seni diyordum. Seni dizlerin, eğer inanırsan her yere taşır. Şu göğün en yükseğine de, en derinine de. Bir gün, kendine olan inancının yerine başka -önemsiz- illuzyonlar eklersen, bil ki dizlerin seni taşımayı bırakır. Keşfetmek, yeniden başlamak ve harekete geçebilmek için her daim bir şansın var. Yeter ki, herkes -yapamayabileceğinin de- ihtimalini hesaplarken;  sen, sonuçların değil, nedenlerin peşinde ve her gün bir adım bile olsa atarak yürümeye devam et ve unutma “ çıkmaz bir yolda geriye bir adım atmak; ilerlemedir. “ O hot dog nasıl yapıldı onu da çekmiştim. Pariste evsizler nasıl kavga ederler ve Cumhuriyet meydanının -hangi devrimi öğrenmiştik- ? ihtişamın...
Devamı