06-Paris

 



Paris

                                                 2017 yılının Aralığında Paristeydim. Xmas'da. 

Şu videodan sonra kendimle geçen konuşmayı hatırlıyorum. Dün gibi hatırlıyorum. Seni diyordum. Seni dizlerin, eğer inanırsan her yere taşır. Şu göğün en yükseğine de, en derinine de. Bir gün, kendine olan inancının yerine başka -önemsiz- illuzyonlar eklersen, bil ki dizlerin seni taşımayı bırakır. Keşfetmek, yeniden başlamak ve harekete geçebilmek için her daim bir şansın var. Yeter ki, herkes -yapamayabileceğinin de- ihtimalini hesaplarken;  sen, sonuçların değil, nedenlerin peşinde ve her gün bir adım bile olsa atarak yürümeye devam et ve unutma “ çıkmaz bir yolda geriye bir adım atmak; ilerlemedir. “

O hot dog nasıl yapıldı onu da çekmiştim. Pariste evsizler nasıl kavga ederler ve Cumhuriyet meydanının -hangi devrimi öğrenmiştik- ? ihtişamını. Amsterdam’da telefonum kayboldu ve 25 günlük yolculuğum sadece kelimelerle ifade edebileceğim bir alana sıkıştı.

Olsun. Zaten fotoğraflarda çirkin çıkarım. Ama kelimeleri kullanmayı bilirim.


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

04-Evrene Fısıldadığımız

01-Akış